About blog

1. به تجربه آموخته ام هیچ کس لیاقت آن را ندارد که کلماتت را «فقط» برای او خرج کنی. کلمه، خیانت بلد نیست. کلمه رفتنی نیست. کلمه حتی وقتی بر لبان یک انسان (موجودِ) دیگر می نشیند صاحب اش را داد می زند. کلمه را نمی شود دزدید. پس لطفاً از هیچ نوشته ای در این وبلاگ، حتی آنها که مخاطب خاص دارند، برداشت خاص نکنید.قول می دهم اگر یک روز آدمی پیدا شد که ارزشش را داشت فقط او را خطاب قرار دهم رسماً همین جا اعلام کنم. والبته باز هم حرف هایم را با او اینجا نمی نویسم بلکه یک راهی برای ارتباط مستقیم با او پیدا می کنم.

2. مجدداً تأکید می کنم: کلمه، خیانت بلد نیست. کلمه رفتنی نیست. کلمه حتی وقتی بر لبان یک انسان (موجودِ) دیگر می نشیند صاحب اش را داد می زند. کلمه را نمی شود دزدید. بنا براین کپی پیست کردن مطالب این وبلاگ به هر نحوِ ممکن آزاد است.پیام، خود رسانه است. نه خالقش را گم می کند و نه مخاطبش را. دیر و زود دارد ولی سوخت و سوز ندارد. البته ممنون می شوم اگر کمک کنید این وصال سریعتر محقق شود. راهش هم این است که اولاً به انتشار پیام کمک کنید و ثانیاً اگر دوست داشتید لینکی چیزی هم به منبعش بدهید.

3.  اصلاً بخش اعظم خیالبافی های من کاملاً شخصی هستند و خواندنشان جذابیتی برای کسی ندارد.

5. هیچ وبلاگ نویسی که در سلامت عقل به سر ببرد از فیدبک گرفتن از خوانندگان بدش نمی آید. من هم چون بعضی اوقات احساس می کنم از سلامت عقل رنج می برم، دوست دارم بدانم مردم از کدام مطلبم بیشتر خوششان آمده، بر کدام یک چه نقدهایی دارند و از همه مهمتر چه جور آدم هایی از من بدشان می آید. عزیزان من! همین طور بر و بر نگاه نکنید. خوشتان آمده؟ تشکر کنید. بدتان آمده؟ فحش بدهید. قسمت نظرات را که فقط برای هرزنامه های تبلیغ ویا-گ.را و چیز مصنوعی و داروهای روان گردان نگذاشته اند.گاهی چیزی بگویید!

مطابق وبلاگ خواب نوشت




پی نوشت:
4 جدید:
عمل زننده ی تبادل لینک صورت میپزید !