Wednesday, March 27, 2013

خالی از عاطفه و خشم

محاط در هندسه ی باریک چشمانت
و دور افتاده تر از آن آخرین درخت پرسپکتیو نگاه کودکانه ات
خزیده ام
خزیده ام کنار آن آخرین روزهای بودنت
چون سنگ پشتان بی رمق روزهای خالی تنگ زمستانی ام